Ulica biegnąca od Targowej do zbiegu Kawęczyńskiej i Radzymińskiej. Coraz ładniejsza, odnawiana ulica w 1998 r. w plebiscycie Gazety Wyborczej uzyskała tytuł jednego z nielicznych warszawskich miejsc magicznych… Jej nazwa wywodzi się nie, jak niektórzy mogliby przypuszczać, od zębów wybitych na nierównym, ale zabytkowym bruku, ale od Woli Ząbkowskiej(od XVIII w. Ząbki), do której wiodła. Ze względu na wybrukowaną nawierzchnię nosiła od 1791 r. nazwę Brukowanej i stanowiła ważny trakt wiodący na wschód. Istniała już w XVI w. i stanowiła granicę pomiędzy wsią Praga i Skaryszewem, a początkowo Kamionem. Na jej południowym narożniku stał ratusz Skaryszewski. Skaryszewski XVIII w. znajdowało się tu 20 domów i folwark Szmula Zbytkowera zwany Bojmurek(obecnie teren Zakładów Spirytusowych).
   Po raz pierwszy dzwonek tramwaju rozległ się tutaj 19 lutego 1919 r. Uruchomiono wówczas linię z Targowej do Markowskiej. Na przełomie czerwca i lipca 2000 r. zgrzyt i turkot tramwajów przeszedł do historii. Zamknięto Ząbkowską dla linii tramwajowych. Ząbkowską jest jedną z nielicznych ulic w Warszawie, gdzie zachowało się wiele, chociaż zaniedbanych, pamiątek z pamiątek przeszłości. Począwszy od skrzyżowania z Targową, po stronie nieparzystej znajduje się pusty plac. W czasie okupacji na placu tym znajdowało się miejsce gier i zabaw, potocznie określane jako „10 pociech”. Jak wspominają starsi prażanie, można było tu pograć popularne „trzy karty”, „trzy miasta”; zamiast strzelania na strzelnicy do celu trącało się zawieszonym na sznurku ciężarkiem.

   Całą nieparzystą stronę ulicy od Targowej do Brzeskiej wypełniają kamienice z końca XIX w. pozostające pod ochroną konserwatora zabytków. Często spotykanym elementem na podwórkach Ząbkowskiej są kapliczki, niejednokrotnie pamiętające czasy II wojny światowej. W rejonie obecnego skrzyżowania z ul. Markowską stały od 1770 r. do 1889 r. rogatki Ząbkowskie. To tu pobierano opłaty od kupców z Grodna, Białegostoku i innych, dalekich, wschodnich miejscowości. Zlikwidowano je, gdy Szmulowiznę włączono do Warszawy. W ich miejscu w 1897 r. powstała istniejąca do dziś fabryka oczyszczania spirytusu, zwana Rektyfikacją Warszawską, późniejsze Warszawskie Zakłady Spirytusowe, obecnie Warszawska Wytwórnia Wódek „Koneser”.
   W starej, odrapanej kamienicy pod nr 41 istniała mało atrakcyjna kawiarnia „Zakopianka”. Natomiast sama kamienica ma swoją współczesną historyjkę: Na początku lat 90. wysiedlono z niej lokatorów. Jednak przez wiele kolejnych lat zrujnowana czynszówka straszyła swoim wyglądem. Wreszcie w marcu 1999 roku, w obecności tłumu gapiów i dziennikarzy, ekipa Wojskowej Akademii Technicznej przystąpiła do jej wyburzania. Niestety, zasiedziała na swoim miejscu, oporna kamienica nie dała się tak łatwo zlikwidować. Jakby za nic miała fakt, że ma skapitulować przed ekipą najlepszych wojskowych fachowców. Dwukrotnie pirotechnicy przymierzali się do jej wysadzania. Kiedy wreszcie udało się ją powalić, okazało się, że jedna ze ścian upartej kamienicy przewróciła się w zupełnie niespodziewanym kierunku i zahaczyła o bok sąsiedniego budynku. Szczęśliwie obyło się bez ofiar…

© Gimnazjum 30