Za krótko, wierzysz mi
Trwał tym razem
Odcinek tego maratonu.
Skończyłeś.
Kto pałeczkę przejmie?
Czy znajdzie się drugi
Całym sobą człowiek?
Lecz, chodziby nawet
Nie było go wieki.
Zostaniesz. Patronie.
Aż przyjdzie i potem.
Pomimo końca
Przetrwa twoja wiara.
Aż z piasku po którym chodziłeś,
Kamienie powstaną, mchem porosną,
I w proch się rozsypią.
Zostaną uczniowie, którym byłeś mistrzem.
Zostaną ci , którzy cię słyszeli.
Zostaną ci, którzy tylko usłyszą. O tobie
Zostaną na wieki.
Tak jak ty zostaniesz.
Jak ci , którzy przyjdą. Po tobie. By potem. Wraz z tobą. Zaiste.
Iść i prowadzić następnych, wciąż nowych!
Już jesteś legendą, która przetrwa wieki.
I choćby kiedyś zapomniano o tobie,
Ty obrońco zostaniesz!
Jak twoi synowie, niosący pochodnie, rozpalone
Od iskier z twego stosu ognia.
Bo wciąż nie skończone,
Dzieło twego serca. |
Już zaprzepaścił ...
Powiedz, co dalej?
Wstań, do okna podejdź.
Weź nas za rękę i poprowadź!
Lecz odbudujemy! czas życia kamienia
Będzie czasem życia - mazreń
O pozwoleniu, by kraj, w którym żyłeś,
Móc wreszcie nazwać Ojczyzną ...
Twoim celem było stać tu razem z nami.
I ty tak zostaniesz i pomagać będziesz.
Zasadziłeś róże, krzewów tysiąc w srecach!
Teraz my pójdziemy drogą, którą wskazałeś
I stale wskazujesz, z daleka.
Z zaświatów dziewiątego kręgu niebiańskiego.
Ale wciąz tak bliski. Jesteś w powietrzu,
Płyniesz w wodzie, w drzewie,
wciąż twardniejesz w ziemi.
I wciąż kochasz ludzi.
Mistrzu, który posiadłeś wiedzę
Jak być człowiekiem, by nie zoastać prochem!
I jak tego uczyć, by go nie zgubić po drodze,
ani jednej sadzonki z serc twoich uczniów.
Jeśli zapomnimy ...
Przyjdź do nas,
Przypomnij!
Nawet teraz ...
POWRÓT |